5. Bhikkhunīsaṃyuttaṃ

1. Āḷavikāsuttaṃ

162. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho āḷavikā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi. Sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṃ tenupasaṅkami vivekatthinī. Atha kho māro pāpimā āḷavikāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo yena āḷavikā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āḷavikaṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

‘‘Natthi nissaraṇaṃ loke, kiṃ vivekena kāhasi;

Bhuñjassu kāmaratiyo, māhu pacchānutāpinī’’ti.

Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? Atha kho āḷavikāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo vivekamhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti. Atha kho āḷavikā bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

‘‘Atthi nissaraṇaṃ loke, paññāya me suphussitaṃ [suphassitaṃ (sī. pī.)];

Pamattabandhu pāpima, na tvaṃ jānāsi taṃ padaṃ.

‘‘Sattisūlūpamā kāmā, khandhāsaṃ adhikuṭṭanā;

Yaṃ tvaṃ kāmaratiṃ brūsi, arati mayha sā ahū’’ti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ āḷavikā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

2. Somāsuttaṃ

163. Sāvatthinidānaṃ . Atha kho somā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi. Sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṃ tenupasaṅkami divāvihārāya. Andhavanaṃ ajjhogāhetvā aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā somāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena somā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā somaṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

‘‘Yaṃ taṃ isīhi pattabbaṃ, ṭhānaṃ durabhisambhavaṃ;

Na taṃ dvaṅgulapaññāya, sakkā pappotumitthiyā’’ti.

Atha kho somāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? Atha kho somāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti. Atha kho somā bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

‘‘Itthibhāvo kiṃ kayirā, cittamhi susamāhite;

Ñāṇamhi vattamānamhi, sammā dhammaṃ vipassato.

‘‘Yassa nūna siyā evaṃ, itthāhaṃ purisoti vā;

Kiñci vā pana aññasmi [asmīti (syā. kaṃ. pī.)], taṃ māro vattumarahatī’’ti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ somā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

3. Kisāgotamīsuttaṃ



5. 比丘尼相应
1. 阿拉维迦经
如是我闻。一时,世尊住舍卫城(现在的萨赫特-马赫特)祇树给孤独园。那时,阿拉维迦比丘尼在上午穿好衣服,拿着钵和外衣,进入舍卫城乞食。在舍卫城乞食后,饭后返回,为了独处来到暗林。这时,恶魔波旬想要使阿拉维迦比丘尼产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使她离开独处,便来到阿拉维迦比丘尼那里。来到后,用偈颂对阿拉维迦比丘尼说:
"世间没有出离,你独处能做什么?
享受欲乐之乐,不要后悔莫及。"
这时,阿拉维迦比丘尼想:"这是谁,人还是非人在说偈颂?"阿拉维迦比丘尼又想:"这是恶魔波旬想要使我产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使我离开独处而说偈颂。"这时,阿拉维迦比丘尼知道"这是恶魔波旬"后,用偈颂回答恶魔波旬:
"世间有出离,我以智慧善触。
放逸亲恶魔,你不知那境界。
欲如剑与矛,砍断诸蕴头。
你所说欲乐,于我是不乐。"
这时,恶魔波旬[想]:"阿拉维迦比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
2. 苏摩经
舍卫城因缘。那时,苏摩比丘尼在上午穿好衣服,拿着钵和外衣,进入舍卫城乞食。在舍卫城乞食后,饭后返回,为了午休来到暗林。进入暗林后,在某棵树下坐下午休。这时,恶魔波旬想要使苏摩比丘尼产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使她离开禅定,便来到苏摩比丘尼那里。来到后,用偈颂对苏摩比丘尼说:
"仙人所应得,境界难成就。
二指智慧女,不能得证悟。"
这时,苏摩比丘尼想:"这是谁,人还是非人在说偈颂?"苏摩比丘尼又想:"这是恶魔波旬想要使我产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使我离开禅定而说偈颂。"这时,苏摩比丘尼知道"这是恶魔波旬"后,用偈颂回答恶魔波旬:
"心意善等持,女性有何妨?
智慧正运行,正观察诸法。
若有如是想,我是女或男。
或有其他想,魔罗可对说。"
这时,恶魔波旬[想]:"苏摩比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
3. 吉沙·乔达弥经

164. Sāvatthinidānaṃ. Atha kho kisāgotamī bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi. Sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṃ tenupasaṅkami , divāvihārāya. Andhavanaṃ ajjhogāhetvā aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā kisāgotamiyā bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena kisāgotamī bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā kisāgotamiṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

‘‘Kiṃ nu tvaṃ mataputtāva, ekamāsi rudammukhī;

Vanamajjhagatā ekā, purisaṃ nu gavesasī’’ti.

Atha kho kisāgotamiyā bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? Atha kho kisāgotamiyā bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti.

Atha kho kisāgotamī bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

‘‘Accantaṃ mataputtāmhi, purisā etadantikā;

Na socāmi na rodāmi, na taṃ bhāyāmi āvuso.

‘‘Sabbattha vihatā nandī, tamokkhandho padālito;

Jetvāna maccuno [jetvā namucino (sī.)] senaṃ, viharāmi anāsavā’’ti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ kisāgotamī bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

4. Vijayāsuttaṃ

165. Sāvatthinidānaṃ. Atha kho vijayā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā…pe… aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā vijayāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena vijayā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā vijayaṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

‘‘Daharā tvaṃ rūpavatī, ahañca daharo susu;

Pañcaṅgikena turiyena, ehayyebhiramāmase’’ti [ehi ayye ramāmaseti (sī.)].

Atha kho vijayāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? Atha kho vijayāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti. Atha kho vijayā bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

‘‘Rūpā saddā rasā gandhā, phoṭṭhabbā ca manoramā;

Niyyātayāmi tuyheva, māra nāhaṃ tenatthikā.

‘‘Iminā pūtikāyena, bhindanena pabhaṅgunā;

Aṭṭīyāmi harāyāmi, kāmataṇhā samūhatā.

‘‘Ye ca rūpūpagā sattā, ye ca arūpaṭṭhāyino [āruppaṭṭhāyino (sī. pī.)];

Yā ca santā samāpatti, sabbattha vihato tamo’’ti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ vijayā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

5. Uppalavaṇṇāsuttaṃ

166. Sāvatthinidānaṃ. Atha kho uppalavaṇṇā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā…pe… aññatarasmiṃ supupphitasālarukkhamūle aṭṭhāsi. Atha kho māro pāpimā uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena uppalavaṇṇā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā uppalavaṇṇaṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

‘‘Supupphitaggaṃ upagamma bhikkhuni,

Ekā tuvaṃ tiṭṭhasi sālamūle;

Na catthi te dutiyā vaṇṇadhātu,

Bāle na tvaṃ bhāyasi dhuttakāna’’nti.

Atha kho uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? Atha kho uppalavaṇṇāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti. Atha kho uppalavaṇṇā bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

‘‘Sataṃ sahassānipi dhuttakānaṃ,

Idhāgatā tādisakā bhaveyyuṃ;

Lomaṃ na iñjāmi na santasāmi,

Na māra bhāyāmi tamekikāpi.

‘‘Esā antaradhāyāmi, kucchiṃ vā pavisāmi te;

Pakhumantarikāyampi, tiṭṭhantiṃ maṃ na dakkhasi.

‘‘Cittasmiṃ vasībhūtāmhi, iddhipādā subhāvitā;

Sabbabandhanamuttāmhi, na taṃ bhāyāmi āvuso’’ti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ uppalavaṇṇā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.



舍卫城因缘。那时,吉沙·乔达弥比丘尼在上午穿好衣服,拿着钵和外衣,进入舍卫城(现在的萨赫特-马赫特)乞食。在舍卫城乞食后,饭后返回,为了午休来到暗林。进入暗林后,在某棵树下坐下午休。这时,恶魔波旬想要使吉沙·乔达弥比丘尼产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使她离开禅定,便来到吉沙·乔达弥比丘尼那里。来到后,用偈颂对吉沙·乔达弥比丘尼说:
"为何你如丧子者,独自泪眼哭泣?
独自进入林中,是否在寻找男人?"
这时,吉沙·乔达弥比丘尼想:"这是谁,人还是非人在说偈颂?"吉沙·乔达弥比丘尼又想:"这是恶魔波旬想要使我产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使我离开禅定而说偈颂。"
这时,吉沙·乔达弥比丘尼知道"这是恶魔波旬"后,用偈颂回答恶魔波旬:
"我已永远丧子,男人皆已终结。
不悲不哭泣,不怕你朋友。
一切喜已灭,无明蕴已破。
已胜死魔军,我住无漏中。"
这时,恶魔波旬[想]:"吉沙·乔达弥比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
4. 毗阇耶经
舍卫城因缘。那时,毗阇耶比丘尼在上午穿好衣服......在某棵树下坐下午休。这时,恶魔波旬想要使毗阇耶比丘尼产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使她离开禅定,便来到毗阇耶比丘尼那里。来到后,用偈颂对毗阇耶比丘尼说:
"你年轻貌美,我也正年少。
五种乐器伴,来吧我们欢乐。"
这时,毗阇耶比丘尼想:"这是谁,人还是非人在说偈颂?"毗阇耶比丘尼又想:"这是恶魔波旬想要使我产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使我离开禅定而说偈颂。"这时,毗阇耶比丘尼知道"这是恶魔波旬"后,用偈颂回答恶魔波旬:
"色声香味触,悦意诸感官。
我全都送你,魔罗我不需。
此腐烂之身,易坏易毁灭。
我厌恶羞耻,欲爱已断除。
色界诸有情,无色界有情。
寂静等至者,一切暗已破。"
这时,恶魔波旬[想]:"毗阇耶比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
5. 莲华色尼经
舍卫城因缘。那时,莲华色尼比丘尼在上午穿好衣服......站在一棵盛开的沙罗树下。这时,恶魔波旬想要使莲华色尼比丘尼产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使她离开禅定,便来到莲华色尼比丘尼那里。来到后,用偈颂对莲华色尼比丘尼说:
"比丘尼来到盛开树下,
你独自站在沙罗树下。
无人与你容貌相当,
愚者你不怕恶人吗?"
这时,莲华色尼比丘尼想:"这是谁,人还是非人在说偈颂?"莲华色尼比丘尼又想:"这是恶魔波旬想要使我产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使我离开禅定而说偈颂。"这时,莲华色尼比丘尼知道"这是恶魔波旬"后,用偈颂回答恶魔波旬:
"即使十万恶人来此,
如你这样的人来到。
我毫毛不动不恐惧,
魔罗我独自不怕你。
我能隐形不见,或进入你腹中。
我能站在你眼睑间,你也看不见我。
我心已得自在,神通已修习好。
我已脱一切缚,不怕你朋友。"
这时,恶魔波旬[想]:"莲华色尼比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。

6. Cālāsuttaṃ

167. Sāvatthinidānaṃ. Atha kho cālā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā…pe… aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā yena cālā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā cālaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kiṃ nu tvaṃ, bhikkhuni, na rocesī’’ti? ‘‘Jātiṃ khvāhaṃ, āvuso, na rocemī’’ti.

‘‘Kiṃ nu jātiṃ na rocesi, jāto kāmāni bhuñjati;

Ko nu taṃ idamādapayi, jātiṃ mā roca [mā rocesi (sī. pī.)] bhikkhunī’’ti.

‘‘Jātassa maraṇaṃ hoti, jāto dukkhāni phussati [passati (sī. pī.)];

Bandhaṃ vadhaṃ pariklesaṃ, tasmā jātiṃ na rocaye.

‘‘Buddho dhammamadesesi, jātiyā samatikkamaṃ;

Sabbadukkhappahānāya, so maṃ sacce nivesayi.

‘‘Ye ca rūpūpagā sattā, ye ca arūpaṭṭhāyino;

Nirodhaṃ appajānantā, āgantāro punabbhava’’nti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ cālā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

7. Upacālāsuttaṃ

168. Sāvatthinidānaṃ . Atha kho upacālā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā…pe… aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā yena upacālā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā upacālaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kattha nu tvaṃ, bhikkhuni, uppajjitukāmā’’ti? ‘‘Na khvāhaṃ, āvuso, katthaci uppajjitukāmā’’ti.

‘‘Tāvatiṃsā ca yāmā ca, tusitā cāpi devatā;

Nimmānaratino devā, ye devā vasavattino;

Tattha cittaṃ paṇidhehi, ratiṃ paccanubhossasī’’ti.

‘‘Tāvatiṃsā ca yāmā ca, tusitā cāpi devatā;

Nimmānaratino devā, ye devā vasavattino;

Kāmabandhanabaddhā te, enti māravasaṃ puna.

‘‘Sabbo ādīpito [sabbova āditto (syā. kaṃ.)] loko, sabbo loko padhūpito;

Sabbo pajjalito [pajjalito (sabbattha)] loko, sabbo loko pakampito.

‘‘Akampitaṃ apajjalitaṃ [acalitaṃ (sī. syā. kaṃ. pī.)], aputhujjanasevitaṃ;

Agati yattha mārassa, tattha me nirato mano’’ti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ upacālā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

8. Sīsupacālāsuttaṃ

169. Sāvatthinidānaṃ . Atha kho sīsupacālā [sīsūpacālā (sī.)] bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā …pe… aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā yena sīsupacālā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā sīsupacālaṃ bhikkhuniṃ etadavoca – ‘‘kassa nu tvaṃ, bhikkhuni, pāsaṇḍaṃ rocesī’’ti? ‘‘Na khvāhaṃ, āvuso, kassaci pāsaṇḍaṃ rocemī’’ti.

‘‘Kaṃ nu uddissa muṇḍāsi, samaṇī viya dissasi;

Na ca rocesi pāsaṇḍaṃ, kimiva carasi momūhā’’ti.

‘‘Ito bahiddhā pāsaṇḍā, diṭṭhīsu pasīdanti te;

Na tesaṃ dhammaṃ rocemi, te dhammassa akovidā.

‘‘Atthi sakyakule jāto, buddho appaṭipuggalo;

Sabbābhibhū māranudo, sabbatthamaparājito.

‘‘Sabbattha mutto asito, sabbaṃ passati cakkhumā;

Sabbakammakkhayaṃ patto, vimutto upadhisaṅkhaye;

So mayhaṃ bhagavā satthā, tassa rocemi sāsana’’nti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ sīsupacālā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

9. Selāsuttaṃ



6. 遮罗经
舍卫城(现在的萨赫特-马赫特)因缘。那时,遮罗比丘尼在上午穿好衣服......在某棵树下坐下午休。这时,恶魔波旬来到遮罗比丘尼那里。来到后,对遮罗比丘尼说:"比丘尼,你为什么不喜欢呢?""朋友,我不喜欢生。"
"为何你不喜欢生?生者享受欲乐。
是谁教导你,比丘尼不喜欢生?"
"生者必有死,生者遭遇苦。
束缚杀戮苦,故我不喜生。
佛陀说正法,超越于生死。
为断一切苦,他使我住真。
诸有色众生,及无色众生。
不知灭尽者,还要再受生。"
这时,恶魔波旬[想]:"遮罗比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
7. 优波遮罗经
舍卫城因缘。那时,优波遮罗比丘尼在上午穿好衣服......在某棵树下坐下午休。这时,恶魔波旬来到优波遮罗比丘尼那里。来到后,对优波遮罗比丘尼说:"比丘尼,你想投生到哪里?""朋友,我不想投生到任何地方。"
"三十三天、夜摩天,兜率天诸天神。
化乐天诸天神,他化自在诸天。
你应发心往生,将享受快乐。"
"三十三天、夜摩天,兜率天诸天神。
化乐天诸天神,他化自在诸天。
为欲所束缚,再入魔罗界。
一切世间燃,一切世间熏。
一切世间烧,一切世间动。
不动不燃烧,凡夫不亲近。
魔罗无法至,我心乐于彼。"
这时,恶魔波旬[想]:"优波遮罗比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
8. 尸首优波遮罗经
舍卫城因缘。那时,尸首优波遮罗比丘尼在上午穿好衣服......在某棵树下坐下午休。这时,恶魔波旬来到尸首优波遮罗比丘尼那里。来到后,对尸首优波遮罗比丘尼说:"比丘尼,你喜欢谁的教派?""朋友,我不喜欢任何教派。"
"为谁剃发出家?你看似沙门尼。
不喜任何教,为何愚痴行?"
"外道诸教派,于见解生信。
我不喜其法,他们不知法。
释迦族中生,佛陀无与伦。
降伏一切魔,处处无能胜。
处处得解脱,无著见一切。
诸业已灭尽,依灭得解脱。
他是我世尊,我喜其教法。"
这时,恶魔波旬[想]:"尸首优波遮罗比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
9. 世罗经

170. Sāvatthinidānaṃ . Atha kho selā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā…pe… aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā selāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo…pe… selaṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

‘‘Kenidaṃ pakataṃ bimbaṃ, kvanu [kvannu (sī. pī.), kvaci (syā. kaṃ. ka.)] bimbassa kārako;

Kvanu bimbaṃ samuppannaṃ, kvanu bimbaṃ nirujjhatī’’ti.

Atha kho selāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? Atha kho selāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti. Atha kho selā bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

‘‘Nayidaṃ attakataṃ [nayidaṃ pakataṃ (syā. kaṃ.)] bimbaṃ, nayidaṃ parakataṃ [nayidaṃ pakataṃ (syā. kaṃ.)] aghaṃ;

Hetuṃ paṭicca sambhūtaṃ, hetubhaṅgā nirujjhati.

‘‘Yathā aññataraṃ bījaṃ, khette vuttaṃ virūhati;

Pathavīrasañcāgamma, sinehañca tadūbhayaṃ.

‘‘Evaṃ khandhā ca dhātuyo, cha ca āyatanā ime;

Hetuṃ paṭicca sambhūtā, hetubhaṅgā nirujjhare’’ti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ selā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

10. Vajirāsuttaṃ



舍卫城(现在的萨赫特-马赫特)因缘。那时,世罗比丘尼在上午穿好衣服......在某棵树下坐下午休。这时,恶魔波旬想要使世罗比丘尼产生恐惧、战栗、毛骨悚然......用偈颂对世罗比丘尼说:
"这个形体由谁造?形体的创造者在哪里?
形体从何处生起?形体在何处灭尽?"
这时,世罗比丘尼想:"这是谁,人还是非人在说偈颂?"世罗比丘尼又想:"这是恶魔波旬想要使我产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使我离开禅定而说偈颂。"这时,世罗比丘尼知道"这是恶魔波旬"后,用偈颂回答恶魔波旬:
"此形非自造,此苦非他造。
因缘和合生,因缘灭则灭。
如某种种子,播种于田地。
依地味水分,二者和合生。
如是蕴与界,及六处亦然。
因缘和合生,因缘灭则灭。"
这时,恶魔波旬[想]:"世罗比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
10. 金刚经

171. Sāvatthinidānaṃ . Atha kho vajirā bhikkhunī pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṃ piṇḍāya pāvisi. Sāvatthiyaṃ piṇḍāya caritvā pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkantā yena andhavanaṃ tenupasaṅkami divāvihārāya. Andhavanaṃ ajjhogāhetvā aññatarasmiṃ rukkhamūle divāvihāraṃ nisīdi. Atha kho māro pāpimā vajirāya bhikkhuniyā bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo yena vajirā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā vajiraṃ bhikkhuniṃ gāthāya ajjhabhāsi –

‘‘Kenāyaṃ pakato satto, kuvaṃ sattassa kārako;

Kuvaṃ satto samuppanno, kuvaṃ satto nirujjhatī’’ti.

Atha kho vajirāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘ko nu khvāyaṃ manusso vā amanusso vā gāthaṃ bhāsatī’’ti? Atha kho vajirāya bhikkhuniyā etadahosi – ‘‘māro kho ayaṃ pāpimā mama bhayaṃ chambhitattaṃ lomahaṃsaṃ uppādetukāmo samādhimhā cāvetukāmo gāthaṃ bhāsatī’’ti. Atha kho vajirā bhikkhunī ‘‘māro ayaṃ pāpimā’’ iti viditvā, māraṃ pāpimantaṃ gāthāhi paccabhāsi –

‘‘Kiṃ nu sattoti paccesi, māra diṭṭhigataṃ nu te;

Suddhasaṅkhārapuñjoyaṃ, nayidha sattupalabbhati.

‘‘Yathā hi aṅgasambhārā, hoti saddo ratho iti;

Evaṃ khandhesu santesu, hoti sattoti sammuti [sammati (syā. kaṃ.)].

‘‘Dukkhameva hi sambhoti, dukkhaṃ tiṭṭhati veti ca;

Nāññatra dukkhā sambhoti, nāññaṃ dukkhā nirujjhatī’’ti.

Atha kho māro pāpimā ‘‘jānāti maṃ vajirā bhikkhunī’’ti dukkhī dummano tatthevantaradhāyīti.

Bhikkhunīsaṃyuttaṃ samattaṃ.

Tassuddānaṃ –

Āḷavikā ca somā ca, gotamī vijayā saha;

Uppalavaṇṇā ca cālā, upacālā sīsupacālā ca;

Selā vajirāya te dasāti.

舍卫城(现在的萨赫特-马赫特)因缘。那时,金刚比丘尼在上午穿好衣服,拿着钵和外衣,进入舍卫城乞食。在舍卫城乞食后,饭后返回,为了午休来到暗林。进入暗林后,在某棵树下坐下午休。这时,恶魔波旬想要使金刚比丘尼产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使她离开禅定,便来到金刚比丘尼那里。来到后,用偈颂对金刚比丘尼说:
"这个众生由谁造?众生的创造者在哪里?
众生从何处生起?众生在何处灭尽?"
这时,金刚比丘尼想:"这是谁,人还是非人在说偈颂?"金刚比丘尼又想:"这是恶魔波旬想要使我产生恐惧、战栗、毛骨悚然,想要使我离开禅定而说偈颂。"这时,金刚比丘尼知道"这是恶魔波旬"后,用偈颂回答恶魔波旬:
"为何执着众生?魔罗这是你的邪见。
这只是诸行聚,此中无众生可得。
如车辆诸部件,组合称为车。
如是诸蕴和合,世俗称众生。
唯有苦生起,唯有苦存灭。
除苦无他生,除苦无他灭。"
这时,恶魔波旬[想]:"金刚比丘尼知道我",痛苦、忧愁,就在那里消失了。
比丘尼相应完。
其摄颂:
阿拉维迦与苏摩,乔达弥与毗阇耶,
莲华色尼与遮罗,优波遮罗尸首优波遮罗,
世罗与金刚共十。

